We seem to have misplaced our ramblings.

Whistles on a happy tune.
Get nothing done. Just get numb . Now what you’ve done

Get nothing done. Just get numb . Now what you’ve done

I have been lost. I have been found.

Wilco. Dawned on me.

AB 2-3 MAART

MARIO GOOSSENS en TWEE LEGE GLAZEN

Triggerfinger. I follow rivers.

BROER (Hugo Claus)

'Het is hard,' zei hij, 'godverdomme hard. En onrechtvaardig, voor het eerst word ik mager.’ Nog de herfst buiten, een maïsveld tot de einder, het woord valt, einder, eindig. Dan geen woord meer van hem. In zijn slokdarm de plastic slang. Hij hikt uren lang. Kan niet slikken. Nog beweging in de rechterhand die de linker draagt als een vette lelie. De hand steekt zijn duim omhoog. Hij blijft seinen tot in zijn laatste verval. Hij heeft wit kindervel gekregen. Hij knijpt in mijn angstige hand. Ik zoek nog naar een gelijkenis, de onze, de onrust van haar, het ongeduld van hem (geen tijd voor tijd), en ik beland in ons eerste verleden, dat van een wereld als een weide met kikkers, als een sloot met paling en later weddenschappen, tafeltennis, huishoudelijke wetten, de 52 kaarten, de drie dobbelstenen en aldoor de tomeloze honger. (Ik word oud in plaats van jou. Ik eet fazant en ruik het bos.) Nu is zijn behuizing afgemeten. De machine ademt voor hem. Slijm wordt weggezogen. Een ratel uit zijn middenrif, en dan zijn laatste beweging, een lome knipoog. Zielsverhuizing. Een ordening. Een portie afgesneden. Het lijf nog verminderend en dan plots in zijn gezicht dat dood was een frons en een kramp en dan een gesperde, woeste blik, ondraaglijk helder, de woede en schrik van een tiran. Wat ziet hij ? Mij, een man die zich afwendt, laf verbaasd over zijn tranen? Dan is het morgen en maakt men de riemen los. En hij dan voorgoed

anders petersen. from back home. ordinary life is pretty complex stuff gelijk pat donnez komt te zeggen

Bij van dale hebben ze geen springtouw. en ook geen dochters

ver` schot het -woord 1 verscheidenheid, ruime voorraad; 2 verschotten wat men heeft voorgeschoten Let op: Spelling (deels) uit 1864: o. (-ten), voorschot, wat men (voor een ander) uitgeeft of voorschiet; (bij kleermakers.) wat behalve het laken wordt geleverd.

LONDON 2012

Picasso in Tate. Les trois danseuses 1925. The dancer on the right is Ramon Pichot, a friend of Picasso who died during the painting of Three Dancers. The one on the left is claimed to be Pichot’s wife Germaine Gargallo with the one in the centre being Gargallo’s boyfriend Carlos Casagemas, also Picasso’s friend Casagemas shot himself after failing to shoot Gargallo, twenty-five years before Pichot’s death, and the loss of two of his best friends spurred Picasso to paint this chilling depiction of the love triangle. Pichot is  a friend of Picasso. Pichot is married to Gargallo. Casagemas is in love with Gargallo. Gargallo rejects the impotent Casagemas. Picasso starts an affair with Gargallo. (“Art is a lie that makes us realize the truth.” –P.Picasso)

Hirst in Tate modern. The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living 1991. Subtitle Tiger shark, glass, steel, 5% formaldehyde solution, 213 x 518 x 213 cm. The Sun newspaper on the cost of the raw materials: “50,000 Pounds for fish without chips.” The one on display is not the original but a copy because the original one started to decay after Saatchi gallery added bleach to it. Famous comment from Robert Hugues was that “Brush marks in the lace collar of a painting by Velázquez could be more radical than a shark “murkily disintegrating in its tank on the other side of the Thames” Hirst’s response to those who said that anyone could have done this artwork was, “But you didn’t, did you?” Two years before Hirst created the shark (all ingredients paid for upfront by Saatchi), a shark on formaldehyde by Eddie Saunders was on display in London Stuckism international Gallery. In this context, read http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/art/news/damien-hirst-in-vicious-feud-with-teenage-artist-over-a-box-of-pencils-1781463.html

Freud in National portrait gallery. Portrait of Kate Moss. 2002. “I’ve met lots of interesting people, but Lucian Freud is the one who sticks out, because I spent so much time with him,” she told the Times. “He taught me discipline, which I hadn’t been taught properly before. If I was, like, two seconds, late, he would kick off. Once I was three minutes late and he went absolutely berserk. I was crying and I was pregnant and I went ‘I’m pregnant!’ Freud is rumoured to have fathered as many as forty childrenalthough this number is generally accepted as an exaggeration. Fourteen children have been identified, two from Freud’s first marriage and 13 by various mistresses.

‘T IS ‘S AVONDS MIJNHEER , DAT GE PEINST : ‘T IS KANKER

'Ah, 't komt 's Avonds boven, Meneer, als 't blauw wordt buiten

en als de Kraaien vallen in het Gras,

maar rapper nog vallen uw Tanden

en 't rapst van al uw Haar dat krulde vóór Veertien-Achttien.

Ah, 'k heb veel Rozen afgetrokken, maar altijd voor den Baas,

'k heb veel vrouwen gevraagd, maar meestal vogelde 'k ernaast,

en 't rapst en 't meest vielen er Tranen in mijn Soepe.



'k Was te stom om Paster te worden,

te braaf om te deugen, te slim om niet te deugen,

'k heb, Meneer, meer geknield dan gedanst.



Ah, 't is 's Avonds, Meneer, dat ge peinst: 't is Kanker,

en 't is alleen maar jammer dat in mijn Karkas

mijn Herte, dat het Herte van een Moordenaar is,

geen Chance heeft gehad, geen Keuze, genen Tijd!



En soms peins ik,als ik peins,

dat Hij die daar nevens mij ligt, Mijn Zwijn,

mijn Ziele, mijne Kameraad in zijn Mande,

minder een Zwijn is

dan het Zwijn dat ik had willen zijn.



Want Hij droomt niet, Meneer,

van Messen en Moord

maar van Appels en Modder.



En daarom is 't misschien, Meneer,

dat ik Hem meestal 's Avonds geren zie

als Hij gebaart dat Hij slaapt.'

4 HOURS!

Into Great Silence (German: Die Große Stille) is a documentary film directed by Philip Gröning that was first released in 2005. It is an intimate portrayal of the everyday lives of Carthusian monks of the Grande Chartreuse, high in the French Alps (Chartreuse Mountains). The idea for the film was proposed to the monks in 1984, but the Carthusians said they wanted time to think about it. The Carthusians finally contacted Gröning 16 years later to say they were now willing to permit Gröning to shoot the movie, if he was still interested. Gröning then came alone to live at the monastery, where no visitors were ordinarily allowed, for four and a half months starting in mid-March 2002. He filmed and recorded the sound on his own, using no artificial light. Additional shooting of the documentary took place in December and January; Gröning spent a total of six months filming in the monastery and took about two and a half years to edit the film before its release. The film has neither commentary nor sound effects added, consisting only of images and sounds of the rhythm of monastic life.[1]

It crawls in the clothes!

Coocoo wacka

Van één markt thuis

Van één markt thuis

"I only drink Champagne when I’m happy, and when I’m sad. Sometimes I drink it when I’m alone. When I have company, I consider it obligatory. I trifle with it if I am not hungry and drink it when I am. Otherwise I never touch it - unless I’m thirsty." (Lily Bollinger)

"I only drink Champagne when I’m happy, and when I’m sad. Sometimes I drink it when I’m alone. When I have company, I consider it obligatory. I trifle with it if I am not hungry and drink it when I am. Otherwise I never touch it - unless I’m thirsty." (Lily Bollinger)